Uw woning en inboedel vertegenwoordigen bij elkaar opgeteld een flinke waarde. Een goede gebouwen- en inboedelverzekering dekt schade veroorzaakt door gebeurtenissen die specifiek ter plaatste kunnen ontstaan, zoals een brand, een inbraak of breuk van een waterleiding.
Collectieve schade
Er zijn ook gevaren die collectief tot schade kunnen leiden. Doet zich een collectief gevaar voor, dan kan een hele regio getroffen worden of zelfs een groot gebiedsdeel. Met andere woorden: er is dan sprake van een ramp die zowel particulieren als het bedrijfsleven en de overheidsinstellingen zelf treft.
Voorbeelden daarvan zijn:
- Overstroming van buitenaf na een wolkbreuk
- Overstroming door zoet water na breuk van een waterkering
- Overstroming door zout water na breuk van een waterkering
- Overstroming van een waterkering zonder dat een breuk heeft plaatsgevonden
(een vloed)
- Kruiend ijs op grote waterwegen en/of meren
- Aardbeving
- Aardschokken in wingebieden voor aardgas of aardolie
- Terrorisme
- Storm
- Hagel
Stormschade en schade door hagelstenen zijn weliswaar collectieve gevaren, maar worden doorgaans wel gedekt door een goede gebouwen- en inboedelverzekering.
Uitgesloten collectieve gevaren
Maar de andere ‘collectieve’ gevaren worden door verzekeraars meestal nadrukkelijk uitgesloten van deze verzekeringsvormen.
Het verzekeren tegen schade veroorzaakt door een collectief gevaar is lange tijd in Nederland niet mogelijk geweest. Probleem is immers dat als velen schade lijden als gevolg van dezelfde gebeurtenis, de schadelasten ver uitgaan boven de financiële draagkracht van verzekeraars.
In 1994 is daarvoor een oplossing gevonden in de vorm van een catastrofeverzekering, die alle schade dekt, maar tot maximaal 25% van de verzekerde zaken.
Is de waarde van de verzekerde gebouwen en inhoud b.v. 400.000 euro, dan dekt de polis alle (collectief geleden) schade tot maximaal 25% daarvan (100.000 euro) per gebeurtenis. Is de waarde van de verzekerde gebouwen en inhoud meer dan 1 miljoen euro, dan dekt de polis alle collectieve schade tot maximaal 250.000 euro per gebeurtenis. Is de waarde van gebouwen en inhoud b.v. 40 miljoen euro, dan dekt de polis toch niet meer schade dan het absolute maximum van 250.000 euro. Dus wie veel bezit te verzekeren heeft, kan zich slechts verzekeren van een fractie van de waarde.
Sinds 1998 is de Wet Financiële Tegemoetkoming bij Rampen en Ongelukken van kracht. Die wet was eigenlijk een concurrent van de eerder beschreven verzekeringsvorm tegen schade door collectieve gevaren. Op 23 juni 2006 heeft het ministerie van Algemene Zaken bekend gemaakt dat de genoemde wet als volgt is gewijzigd:
“Slachtoffers van een ramp krijgen van de overheid alleen nog een financiële tegemoetkoming voor de opgelopen schade als ze zich tegen die schade redelijkerwijs niet konden verzekeren, de schade niet elders kunnen verhalen en de schade niet aan eigen schuld te wijten is. Wanneer mensen zich om welke reden dan ook niet verzekeren terwijl dat wel mogelijk was, past het niet om de gevolgen van die keuze zonder meer voor rekening van de samenleving te laten komen.”
Voor wie?
Een catastrofeverzekering is voor iedereen een aanrader. Zeker als men zich bedenkt dat van overheidswege of van een rampenfonds geen vergoeding meer wordt verstrekt tenzij men zelf kan aantonen dat het risico geheel of gedeeltelijk niet verzekerbaar was.
Noodzakelijk?
Grote schade aan eigendommen zoals gebouwen en inboedel is voor de meeste mensen een te grote schade om zelf op te vangen. Een catastrofeverzekering is al gauw het overwegen meer dan waard.
Uw woning en inboedel vertegenwoordigen bij elkaar opgeteld een flinke waarde. Een goede gebouwen- en inboedelverzekering dekt schade veroorzaakt door gebeurtenissen die specifiek ter plaatste kunnen ontstaan, zoals een brand, een inbraak of breuk van een waterleiding.
Collectieve schade
Er zijn ook gevaren die collectief tot schade kunnen leiden. Doet zich een collectief gevaar voor, dan kan een hele regio getroffen worden of zelfs een groot gebiedsdeel. Met andere woorden: er is dan sprake van een ramp die zowel particulieren als het bedrijfsleven en de overheidsinstellingen zelf treft.
Voorbeelden daarvan zijn:
- Overstroming van buitenaf na een wolkbreuk
- Overstroming door zoet water na breuk van een waterkering
- Overstroming door zout water na breuk van een waterkering
- Overstroming van een waterkering zonder dat een breuk heeft plaatsgevonden
(een vloed)
- Kruiend ijs op grote waterwegen en/of meren
- Aardbeving
- Aardschokken in wingebieden voor aardgas of aardolie
- Terrorisme
- Storm
- Hagel
Stormschade en schade door hagelstenen zijn weliswaar collectieve gevaren, maar worden doorgaans wel gedekt door een goede gebouwen- en inboedelverzekering.
Uitgesloten collectieve gevaren
Maar de andere ‘collectieve’ gevaren worden door verzekeraars meestal nadrukkelijk uitgesloten van deze verzekeringsvormen.
Het verzekeren tegen schade veroorzaakt door een collectief gevaar is lange tijd in Nederland niet mogelijk geweest. Probleem is immers dat als velen schade lijden als gevolg van dezelfde gebeurtenis, de schadelasten ver uitgaan boven de financiële draagkracht van verzekeraars.
In 1994 is daarvoor een oplossing gevonden in de vorm van een catastrofeverzekering, die alle schade dekt, maar tot maximaal 25% van de verzekerde zaken.
Is de waarde van de verzekerde gebouwen en inhoud b.v. 400.000 euro, dan dekt de polis alle (collectief geleden) schade tot maximaal 25% daarvan (100.000 euro) per gebeurtenis. Is de waarde van de verzekerde gebouwen en inhoud meer dan 1 miljoen euro, dan dekt de polis alle collectieve schade tot maximaal 250.000 euro per gebeurtenis. Is de waarde van gebouwen en inhoud b.v. 40 miljoen euro, dan dekt de polis toch niet meer schade dan het absolute maximum van 250.000 euro. Dus wie veel bezit te verzekeren heeft, kan zich slechts verzekeren van een fractie van de waarde.
Sinds 1998 is de Wet Financiële Tegemoetkoming bij Rampen en Ongelukken van kracht. Die wet was eigenlijk een concurrent van de eerder beschreven verzekeringsvorm tegen schade door collectieve gevaren. Op 23 juni 2006 heeft het ministerie van Algemene Zaken bekend gemaakt dat de genoemde wet als volgt is gewijzigd:
“Slachtoffers van een ramp krijgen van de overheid alleen nog een financiële tegemoetkoming voor de opgelopen schade als ze zich tegen die schade redelijkerwijs niet konden verzekeren, de schade niet elders kunnen verhalen en de schade niet aan eigen schuld te wijten is. Wanneer mensen zich om welke reden dan ook niet verzekeren terwijl dat wel mogelijk was, past het niet om de gevolgen van die keuze zonder meer voor rekening van de samenleving te laten komen.”
Voor wie?
Een catastrofeverzekering is voor iedereen een aanrader. Zeker als men zich bedenkt dat van overheidswege of van een rampenfonds geen vergoeding meer wordt verstrekt tenzij men zelf kan aantonen dat het risico geheel of gedeeltelijk niet verzekerbaar was.
Noodzakelijk?
Grote schade aan eigendommen zoals gebouwen en inboedel is voor de meeste mensen een te grote schade om zelf op te vangen. Een catastrofeverzekering is al gauw het overwegen meer dan waard.